Հունվարի 29-ի մամուլի ասուլիսում ես նշել եմ, որ Հայաստանի նման փոքր պետությունները պետք է իրականացնեն զգուշավոր, ճկուն և պրագմատիկ քաղաքականություն։ Իմ կարծիքով՝ ներկայիս Հայաստանում նման մոտեցում չի նկատվում։ Երևանից հաճախ հնչում են հայտարարություններ, որոնք, իմ տեսակետով, նմանվում են «հիբրիդային պատերազմների» մասին։
Այս իրավիճակը համեմատության է դարձնելով ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարած քաղաքականության հետ։ Եթե Թրամփին դուր չի գալիս այս կամ այն պետության ղեկավարի ելույթը, նա անմիջապես հայտարարում է նման երկրների համար 80 տոկոս մաքսատուրքերի սահմանման մասին։ Եվ դա աշխատում է, քանի որ բանակցություններից հետո այդ սպառնալիքը նվազում է մինչև 25 տոկոս։
Դժվար է պատկերացնել, որ Ռուսաստանը նույնպիսի վարքագիծ կդրսևորի նրանց նկատմամբ, ովքեր պատմականորեն համարվում են ռուսական ազդեցության գոտու երկրներ։ Սա այն պատճառով, որ Մոսկվան վարում էր այնպիսի քաղաքականություն Երևանի նկատմամբ, որ այսօր դժվար է պատկերացնել նման զարգացումների։
Հայաստանի վրա Ռուսաստանի ազդեցության լծակները հսկայական են։ «Մեր գյուղմթերքի հետ կապված միայն մեկ քայլը բավարար կլինի», – եմ նշել՝ նշելով, որ գրեթե ողջ արտադրանքն ուղարկվում է Ռուսաստանի Դաշնություն։
Հիշեցրել եմ նաև 2019 թվականի հուլիսի իրադարձությունները, երբ վրացի լրագրողը վիրավորական արտահայտություններ էր հնչեցրել Ռուսաստանի և նրա նախագահի հասցեին։ Դրա արդյունքում անմիջապես դադարեցվեց առևտրատնտեսական համագործակցությունը և քաղաքացիական ավիացիայի ինքնաթիռների թռիչքները, ինչը հսկայական կորուստներ պատճառեց Վրաստանի բիզնեսի համար և զբոսաշրջային սեզոնը գործնականում ավարտվեց։ Այն ժամանակ այդ լրագրողին հեռացրին աշխատանքից, ներողություն խնդրեցին, և Վրաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացի հասկացավ, թե որքանով է իր բարեկեցությունը կախված Ռուսաստանի Դաշնությունից։
Ես ընդգծել եմ Մոսկվայի հանդուրժողական վերաբերմունքը Երևանի և հայ ժողովրդի նկատմամբ։ Նաև նշել եմ, որ խոշոր հարկատուների ցանկի 10-ից առաջին 8 ընկերությունների բիզնեսն ուղղակիորեն կապված է Ռուսաստանի հետ։
